Monday, June 26, 2006

ദിവ്യേടത്തി

മുന്‍പില്‍ നിവര്‍ത്തിവെച്ച വെള്ളക്കടലാസിലേക്കു നോക്കി നവനീത് വെറുതേയിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ കുറിക്കണമെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും, ജനലഴികളിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി അയാള്‍ പലതും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തന്റെ മുറിയിലേക്കു ആരാണ് കടന്നു വരുന്നതെന്നൂഹിക്കാന്‍ നവനീതിന് അധികം പ്രയാ‍സപ്പെടേണ്ടിവന്നില്ല. പാദസ്വരങ്ങളുടെ കിലുക്കം...ദിവ്യേടത്തി തന്നെ...പാദസ്വരങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ദിവ്യേടത്തിയും മുറിയിലേക്ക് വന്നതോടെ, ഇനീ തന്റെ മുന്‍പിലിരിക്കുന്ന വെളുത്ത പേപ്പറില്‍ ഒരു വരിപോലും കുറിക്കാനാവില്ലെന്നു നവനീത് ഉറപ്പിച്ചു.
“നീ ഇവിടിരിക്ക്യാ...? അമ്മ തിരക്കണ് നിന്നെ...നീ വന്നിട്ടില്ല്യാന്ന് കരുതി ഞാന്‍...”
മേശക്ക് മുകളിലില്‍ നിരന്നു കിടന്ന നാലഞ്ച് ഇന്‍ലന്റ് കത്തുകള്‍ അടുക്കി വെച്ച് ദിവ്യേടത്തിക്കു നേരെ തിരിയുമ്പോള്‍ , എഴുതാന്‍ നിവര്‍ത്തിവച്ചിരുന്ന വെള്ളക്കടലാസ് കൂടി മടക്കി വെക്കാന്‍ നവനീത് മറന്നില്ല...
ദിവ്യേടത്തി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് നവനീത് ശ്രദ്ധിച്ചു. പാദസ്വരം കിലുക്കി ദിവ്യേടത്തി നവനീതിന്റെ മേശയുടെ സമീപം വന്നു. അടുക്കി വെച്ചിരുന്ന ഇന്‍ലന്റും മടക്കി വെച്ചിരുന്ന കടലാസും ദിവ്യേടത്തി കൈയ്യിലെടുത്തിട്ടും നവനീത് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
കൈയ്യിലിരുന്ന വെളുത്ത കടലാസും ഇന്‍ലന്റുകളും ഇരുകൈകളിലായ് മുറുകെ പിടിച്ച്, നീലക്കടലാസുകൂട്ടങ്ങള്‍ ശക്തിയായി ചുളുക്കി കളയാന്‍ തുടങ്ങിയതു നവനീത് കണ്ടു. ചുരുണ്ടുകൂടുന്ന നീല ഇന്‍ലന്റ് കടലാസുകള്‍ കീറാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയില്‍ ദിവ്യേടത്തി കിതച്ചു...കണ്ണുകള്‍ മിഴിച്ച്, ശക്തമായ ഏക്കത്തൊടെ നീല ഇന്‍ലന്റ് കടലാസുകള്‍ വലിച്ചു കീറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദിവ്യേടത്തിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് നീര്‍‌ചാലുകള്‍ ഒഴുകിത്തുടങ്ങിയതും നവനീതിനെ ഒട്ടും പരിഭ്രമിപ്പിച്ചില്ല.
കടലാസുകള്‍ ഒരൊന്നായി കീറിത്തുടങ്ങിയപ്പൊള്‍ ദിവ്യേടത്തി അലറി...
മുറിമുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞ അലര്‍ച്ചക്കൊടുവില്‍ മുടിയഴിഞ്ഞ് ദിവ്യേടത്തി നിലത്ത് വീണു. തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കിയ നീല കടലാസുകഷണങ്ങള്‍ നിലത്ത് നിന്നു പെറുക്കിയെടുക്കുമ്പോള്‍ നവനീതീന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഇനീ, കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തേപ്പൊലെ അമ്മ വരും. ദിവ്യേടത്തിയെ എടുത്തു കട്ടിലില്‍ കിടത്തും.
ദിവ്യേടത്തിയെ താങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ നവനീതും അമ്മയും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
തിരികെ, മുറിയിലേക്കു വന്ന നവനീത് കസാല വലിച്ചിട്ട് മേശമേല്‍ കൈയ്യൂന്നി വെറുതെ ഇരുന്നു.ഒരു വെളുത്ത കടലാസ് കൈയ്യിലെടുത്ത് അയാള്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങി.
ദിവ്യേടത്തിയെപ്പറ്റി, ദിവ്യേടത്തി എഴുതിയിരുന്ന കഥകളെക്കുറിച്ച്, കവിതകളെക്കുറിച്ച്, കത്തുകളെക്കുറിച്ച്,...ദിവ്യേടത്തിക്കു ദിവസം തോറും ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നീല ഇന്‍ലന്റ് കത്തുകളെ കുറിച്ച്....

4 Comments:

At 12:12 AM, Blogger വക്കാരിമഷ്‌ടാ said...

കൊള്ളാം. ഏട്ടത്തിമാരേപ്പറ്റിയും അനുജന്മാരേപ്പറ്റിയുമൊക്കെയാണല്ലോ ഈയാഴ്ച... ദിവ്യേടത്തിയുടെ ബാക്കി അനുഭവങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കാമോ..?

 
At 12:25 AM, Blogger സാക്ഷി said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്, അവസാനത്തെ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍. ഇനി കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ എനിക്കു മാത്രേ ഉള്ളു ആവോ? ഇനിയും എഴുതൂ.

 
At 12:32 AM, Blogger കുറുമാന്‍ said...

jനന്നായിരിക്കുന്നു. ദിവ്യേടത്തിയുടെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ സാക്ഷി പറഞ്ഞതുപോലെ, ഒരു ചെറിയ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍..

കഥയും കവിതയും എഴുതിയിരുന്നത് കാമുകന്നു വേണ്ടി മാത്രമോ? ഇന്‍ലന്റില്‍ വന്നിരുന്ന കത്തുകള്‍ ആരാധകരുടെയല്ലാതെ, കാമുകന്റേതു മാത്രമോ....വെറും വര്‍ണ്ണ്യത്തിലൊരാശങ്ക മാത്രം.

 
At 12:51 AM, Blogger thira said...

അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കു ഒരു പാട് നന്ദി...
ചില ദിവ്യേടത്തിമാരില്‍ ഒരാളെ ചിത്രീകരിച്ചു എന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയാവുന്നതുപോലെ...നീല ഇന്‍ലന്‍റ്റ് കത്തുകള്‍ എന്നത് ആ‍ നിറം ഉളവാക്കുന്ന വികാരത്തെ മാത്ത്രമേ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളു...സാക്ഷിയും കുറുമാന്‍സാബും പറഞ്ഞപോലെ ഒരു കണ്‍ഫുഷന്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു...ആരാധകരിലൊരാള്‍ കൂടുതല്‍ ആരാധിച്ചിരിക്കാം...
വക്കാരിമഷ്ടാ, ദിവ്യേടത്തിയുടെ ബാക്കി അനുഭവങ്ങള്‍...പ്രതീക്ഷിക്കാം...

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home