Sunday, June 25, 2006

പ്രണയം...

വെറുതേ,
മനസ്സിന്റെ അരമതില്‍തൂണില്‍ ചാരിഞാനിരിക്കുമ്പോള്‍,
കുറുകേയിരിക്കുന്ന കാല്‍-വിരല്‍നഖങ്ങള്‍

മുഖത്തേക്കെറിയുന്ന നയനങ്ങളില്‍
ഒരു മൂഖസാക്ഷി...
പറയട്ടെ ഞാന്‍,
ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസമാണ് നീ...

സ്നേഹത്തിനൊരു ഭാഷ...(?)
പ്രേമത്തിനൊരു ഭാഷ...(?)
പ്രേമിക്കുന്നവര്‍‌ക്കായ് മറ്റൊരു ഭാഷ...(?)
ഭാഷകളന്യോന്യം കൈമാറാനൊരു ഭാഷ...(?)
ഇതിലേതാണ് നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷ?

ഇഷ്ട്പ്പെട്ടിരുന്നു ഞാന്‍
ഇപ്പോഴുമിഷ്ട്പ്പെടുന്നു ഞാ‍ന്‍.
പറഞ്ഞവാക്കിലെ നിസ്സാരവൃത്തങ്ങള്‍...
തിരഞ്ഞെടുത്തതോ ഒരു പാഴ്നിഘണ്ടു.
നിന്‍വിരല്‍തുമ്പിലെന്നാദ്യസ്പര്‍‌ശനം,
ഒരു കാലഘട്ടത്തോളം പിന്‍വലിച്ചു നിന്‍പാദാരവൃന്തങ്ങള്‍.

വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ മാറ്റിപ്പറയുന്നനിന്‍ കുസൃതിയില്‍
തുടങ്ങി മോഹത്തിന്‍ സങ്കീര്‍ണനിര്‍വൃതി.
നഷ്ട്പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല ഞാന്‍ സത്യം,
നീ തന്ന സ്നേഹത്തിന്‍ അലിഖിതനീയമങ്ങള്‍.
ആയിരംകാര്യങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍നിന്‍പുഞ്ചിരി
കേടുപറ്റാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നുഞാനിപ്പൊഴും...

മനസ്സെന്ന സഞ്ചിയൊന്നുറക്കെകരഞ്ഞാല്‍,
തെറിച്ചുപോകുന്ന തരിവളപ്പൊട്ടുകള്‍,
ഭാഷയറിയാത്ത മുതിര്‍‌ന്നവര്‍ക്കാ‍യ്
വെറുതെ സമര്‍പ്പിച്ച് സാമര്‍ത്ഥ്യം കാട്ടുന്നുമില്ല ഞാന്‍...

0 Comments:

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home